İnsanoğlunun Dünya’da bulunma süresiyle kıyaslandığı zaman bizlerden çok daha yaşlı olan evren, içerisinde her biri birbirinden farklı sayısız gök cismi barındırıyor. Yıldızlar, gezegenler, galaksiler ve daha birçok farklı cismin bulunduğu bu evrende çoğu kişi için en ilginç cisim, “kozmik cisim” olarak sınıflandırılan kara deliklerdir. Yıldızların ulaşabileceği en büyük kütleli cisim olan kara delikler, ilginç bir şekilde hacime sahip olmayan cisimlerdir. Bu nedenle bilim dünyası tarafından 2 boyutlu olarak kabul edilen kara delikler, bu farklı yapılarından ötürü uzay boşluğunda karşılaşmak isteyeceğiniz son cisimlerden birisidir. Uzun senelerdir üzerinde çalışmalar yürütülmesine rağmen son derece siyah ve belirsiz olan kara deliklerin varlıkları, modern bilim sayesinde ancak yeni kanıtlanabilmiştir. Kanıtlanma tarihine kadar belirsizliğini koruyan ve bilimsel olarak sadece teoriden ve verilerden ibaret olan bu cisimler, uzay boşluğu kadar kara olmaları nedeniyle hiçbir şekilde görülemiyorlardı. Ancak etrafında bulunan yıldızların ışıklarını soğurmasıyla veya kesmesiyle birlikte saptanabilen kara deliklerin hakkında hala bilinmeyen birçok şey var, ama bir yıldızı yutarken nasıl görülebilir ışık çıkarttığı artık bilinmeyen bu şeylerden birisi değil. Japonya’da bulunan Kyoto University’de görevli olan astronomlar, kara deliklerin yıldızları soğururken nasıl görülebilir ışık saçtığını saptamayı başardılar. Dünya’dan 7800 ışık yılı uzaklıkta bulunan bir kara deliğin, yakın mesafedeki bir yıldızı yutmaya başlamasıyla birlikte ortaya çıkan ışıklar, astronomların söylediğine göre o kadar parlaktı ki 20 cm’lik klasik bir teleskopla bakılsa bile görülebilirdi. Astronomlar, kara delikler tarafından yutulan yıldızıların birkaç dakikadan birkaç saate kadar ışık çıkartabileceklerini söylediler.    Işığın Bile Kaçamadığı Kara Delik, Nasıl Oldu da Işığın Kaçmasına İzin Verdi? Kara deliklerin çekim gücü ışığı bile yakalayabilecek kadar güçlüdür fakat kara delikler, bir yıldız yuttukları sırada işler biraz değişir. Çekirdek ısısı milyon derecelere ulaşan yıldızları yutmak, çok kolay bir iş değildir. Son derece sıcak olan bu yıldızların parçalanması onların çekirdek sıcaklıklarını daha da artırır. Japon bilim adamlarının gözlemlediği bu olayda da yıldızı yutan kara delik, kendi olay ufkunun etrafında “ilave disk” oluşmasını sağlarlar. İlave disk olarak adlandırılan bu yapı, yıldızların çekirdeğindeki sıcaklıkla birlikte oluşur. Bu disk, 10 milyon dereceye kadar ısınmış olan plazmayı (maddenin 4. hali) galaksinin en uç noktalarına fırlatabilecek kadar çok enerjiye ulaşmıştır. Her fırlatma (fırlatılan plazmalara “relativistic jets” adı verilir), kara deliğin etrafında bulunan diskin parlamasını sağlar. Bu olay yeni keşfedilmiş birşey değil, ancak şimdiye kadar bu parlamalar insan gözü tarafından saptanamamıştı. Kaynak: ScienceAlert